Mocht u interesse hebben in een reis door Ecuador , Galapagos , Jungle dan kan ik u dit reisbureau van harte aanbevelen.
Ook Tributrek, zelfde adres, is een geschikt adres om een reis door Ecuador te laten organiseren.
Graag laat ik u weten dat het niet gebruikelijk is om biljetten van US$ 50,= of meer te gebruiken in Ecuador.
De winkels doen al moeilijk bij een biljet van US$ 20,=
Mitad del Mundo
Na een vliegreis van bijna 13 uur en een (deel)taxirit vanaf Schiphol van 3 uur, ben ik weer veilig thuis..
In huis stond een mooie bos tulpen en bij de post zaten "Welkom Thuis" kaarten. Heel leuk zo.
Ik kan terugkijken op een enorme enerverende reis. Ik ben ook blij dat ik dit alles heb kunnen doen en meemaken.
Mijn dank gaat dan ook uit naar de familie Navaerz die mij gastvrijheid bood en bijstond met woord en daad.
Ik ben David, Aida, Nico en Jennefyr dankbaar, we hebben met tranen afscheid van elkaar genomen.
Nu weer thuis en de "oude" opnemen. Uitkijkend naar het komende voorjaar om ook hier weer te genieten van wat de natuur ons zal bieden.
Ecuador blijft in mijn herinnering staan en mocht u ooit naar Ecuador willen reizen, ik wil u graag met advies van dienst zijn.
Mijn trips in Ecuador werden gearrangeerd door:
www.galapagoslastminutes.com en/of www.tributrek.com
Cees Schoenmakers
Wat een kracht, wat een pracht wat een enorme belevenis om zomaar tussen eeuwenoude bomen te lopen, om te
schrikken van een slang die plotseling voor je voeten loopt of een groep apen die van tak op tak springen en intussen jou in de gaten houden.
Wat een voorrecht om aan bloemen te kunnen ruiken die al jaren alleen in het oerwoud voorkomen.
Terwijl je peddelt in de lagune zwemmen de roze zoetwater dolfijnen voor je uit. Zwemmen in de lagune en xb4s avonds wanneer het pikdonker is het licht van je zaklamp weerkaatst te zien in de ogen van een kaaiman.
Wat heb ik genoten, dit heb ik meegermaakt !
We hadden een vast groepje van 10 deelnemers: 4Zweedse jongens en meisjes (19-21 jaar) een Canadees koppel( 43jaa), een Duits koppel (22 jaar), een Duitse dame (63 jaar) en ik.
We troffen elkaar na een taxi-rit van ruim 2 uur (mijn vliegtuig vanuit Quito had een vertraging van 2 en een half uur) bij een in aanbouw zijnde brug. Van daaruit per motor kana naar de lodge. Deze tocht duurde ook nog eens ruim 2 uur.
Uiteindelijk kwamen we op de plek in het oerwoud waar we enkele dagen verbleven. Ik werd ondergebracht in een hut.
We hadden geel elektriciteit, de verlichting kwam tot stand met behulp van kaarsen en zaklampen.
Van hieruit trokken we de jungle in,meestal per motorboot of peddelboot om ergens een boswandeling te maken, om een plaatselijke stam (ook weer eens 2 uur varen) te bezoeken en met hen maniokbrood te maken. We trokken de maniokwortels uit de grond, schilden ze, wasten ze, raspten de wortels, persten het water er uit, zeefden het allemaal en uiteindelijk hadden we maniokmeel wat we bakten tot een soort pannenboek en samen met hen aten.
Een geweldige ervaring, geen * openluchtmuseum* maar gewoon samen iets doen en proberen te praten over hun leven, hun hut
bezoeken, hun school vier palen met een golfplaten dak en daaronder bankjes)et
Ook voeren we naar een sjamaan, een inlandse *dokter*. Die woont apart van zijn stam omdat hij ruimte moet hebben om zijn geneeskrachtige planten te kunnen laten groeien
Hij vertelde wat hij deed, hoe zijn opleiding was geweest en over decontacten met de medische wereld..
Buiten lachte een* lach-valk* en we zagen hoe hij boven in de boom een slang verorberde.
We visten op piranhaxb4s en sommigen hadden succes, ik niet…
xb4s Nachts sliep ik onder(in?) een klamboe terwijl de geluiden van het oerwoud door de glasloze vensters naar binnenkwamen. Toen ik de 1ste morgen wakker werd dacht ik dat men in de keuken met een zaagmachine bezig was, niet dus, het was het geluid van grote grasshoppers dat tot me kwam.
Al met al een beleving die moeilijk valt te vertellen,maar een enorme indruk op gemaakt heeft.
Een fijn verblijf in Quito zit er op. Ik heb weer veel mensen ontmoet en gesproken.
Nog 1 nacht slapen en dan vlieg ik met KLM terug naar Nederland.
Het was machtig, fijn en vol emoties.
Mijn laatste weekend alweer in Ecuador .
Zaterdag had ik me voorgenomen om thuis
te blijven, maar dat liep weer anders. Ik * moest * mijn jungletrip gaan betalen, maar wat bleek…… de betrokken bank was gesloten.
David bracht me nu naar een Mall en daar was. wel een filiaal open. Ik stond ruim een uur in de rij alvorens ik mijn geld kon storten. Dat was snel gebeurd en zonder schuld kan ik dus naar de jungle. Daar ik zo dicht bij de stad was, ben ik naar de Indianenmarkt gelopen in het Eljido-park.
In het park was ook allerlei vertier voor klein en zeer klein. Leuk om er tussendoor te lopen, op een bankje te zitten en genieten.
<<een wegrestaurant !! (Is de Valk zo begonnen?)
xb4 s Avonds gingen we op bezoek bij goede vrienden. Zij herkenden mij, ik hen pas na verloop van tijd. We waren ooit samen een hele dag naar Baxf1os geweest.
Het werd erg laat. Terwijl Nederland wakker werd reden wij naar huis. Ze beginnen zoxb4n avond direct bij binnenkomst met wishkey, rum, wodka en weet ik al wat niet meer. De heren hebben het druk met hun Iphonexb4s en de dames babbelen apart en de kinderen kijken in een slaapkamer televisie.Ook deden ze Karaoke !!!
Op een gegeven moment (het was al ver in de zondagochtend) kwam de koffie en de taart: het signaal van stoppen.
We zouden vandaag, zondag naar een hacienda gaan, bij het wakker worden bleek dat de zoon des huizes grieperig was, dus de hacienda-toer ging niet door.
Het was helder weer en een goed zicht op de bergen: ik vroeg hoe ik bij de Teleferiqo kon komen. Geen probleem, David, Jenneifer(dochter) en ik er heen, moeder en zieke bleven thuis.
Bij de Teleferiqo aangekomen gingen we in een cabine naar een hoogte van 4100 meter. En….geen sneeuw hoor, wel koud!!!
Ik heb er wel lekker rondgelopen, de twee anderen bleven achter in een restaurantje. Je staat wel hoog en ik merkte het goed aan mijn adem.
De lucht is erg ijl. Moest echt mijn best doen om mijn positieven bij elkaar te houden. Ik was de hoogte ontwend na vijf dagen Galapagos. De plaatselijke bevolking leeft al op een hoogte van 2800 meter en zijn dus de ijle lucht al gewend.
Vond het wel enerverend zo hoog te zijn en er rond te kunnen lopen. Allerlei planten waren er te zien. Ik werd ook ingehaald door fietsers die hun fiets mee naar boven nemen, hangend(de fiets dan) aan de cabine en er was ook een ruiter te paard, hoe die boven is gekomen weet ik niet.
Na een half uur rondgelopen te hebben, terug naar David en dochter en samen weer naar beneden. Aan de voet van de Telegrafico was een lunapark, daar kon Jennifer haar hartje ophalen.
En ja dan komt ook aan deze dag een einde en pak ik mijn bagage voor de komende dagen in de jungle.
Ik heb een eerste kleine selectie gemaakt uit de ruim 500 fotoxb4s die ik maakte.
Leguaan>>
<< zeeleeuw
moeder en kind >>
Ik heb een eerste kleine selectie gemaakt uit de ruim 500 foto´s die ik maakte.
Leguaan>>
<< zeeleeuw
moeder en kind >>
Na vijf enorme dagen op, of kan ik beter zeggen tussen de Galapagoseilanden, ben ik weer terug in Quito met een enorme ervaring rijker.
Ben nu te moe om uitgebreid verslag te doen, maar wat heb ik een groot aantal mooie vogels, zeeschildpadden en landschildpadden, zeeleeuwen en diverse zgn Darwin-vinken gezien.
We hadden niet zoxb4n grote boot, Waren met 16 passagiers en 14 spraken Engels en 2 dames uit Chili spraken Spaans.
We hebben op de eilanden gewandeld, over niet al te effen paden: vaak klauterend tussen de lavablokken om de trail, het spoor, verder te kunnen vervolgen.
Vanaf de boot gingen we dan in rubberboten de ze
op om op een eiland te komen. Bij de meeste landingen kwamen we met natte voeten op het strand, dat zijn dan zgn wedlandingen. Je weet het van te voren dus alleen badsandalen aan, een korte broek en dan zien we wel. Vaak sta je dan in het zeewater tot boven de knie. Dat zeewater is overigens zalig warm!
We hadden aan boord volledig pension en het eten was echt heel lekker en dagelijks anders. En dan het weer !!!!! Elke dag droog overdag een temperatuur boven de 30 graden C met een heerlijk windje.
,s Nachts verplaatsten we ons van het ene eiland naar het andere,maardat deed de kapitein dan; wij sliepen op het schommelen van de boot !!
De laatste avond aan boord was het groot feest. Een jongeman uit de UK en een jongedame uit Johannesburg (Zuid-Afrika) gaven elkaar het JA-woord.
Ze werden in de echt verbonden door de kapitein die daartoe gerechtigd ia, en wij de andere opvarenden waren de getuigen. Na deze plechtigheid was het feest met wishkey en wijn en een lekker diner.
De ervaring beschrijven van deze reis is voor nu moeilijk, het moet nog zijn bezinking hebben.
Ik kom daar later, wanneer ik terug ben in Nederland op terug.
Dit weekend heb ik mijn voorbereiding voor een nieuwe tocht.
Ik ga nl 4 dagen de verre jungle in. Met een klein vliegtuigje naar een airstrip, dan 2,5 uur in een truck het oerwoud in en daarna nog 2,5 uur in een kano om op de plek te komen waar ik dan enkele dagen verblijf.
Het zal dus stil zijn op de web-log.
Vanaf de Galapagos op weg terug naarQuito >>
We *moesten* al tamelijk vroeg het bed uit. Er moest gesport worden!!!
Om negen uur zouden we wegrijden naar een sportpark nogal een eind buiten Quito.
Om 8 uur stond ik beneden, de anderen sliepen nog!!! Dus maar op stap om brood en melk te kopen. De kosten voor 12 croissants en 1 liter melk waren $ 1,50.
Het dagelijks leven is hier (voor mij) niet duur. Om ongeveer half negen kwam eenieder beneden. Ontbijten en opweg,maar het was intussen wel half 10.
.,
In vliegende vaart naar het complex buiten de stad. Maar ja het is wel de 13de!!!! Door de hoge snelheid en de vele gaten in de weg, reden we een klapband. Liep gelukkig goed af (was wel ff benauwd hoor).
Een nieuwe wiel gelegd, zoxb4n thuiskomertje !!! en door naar het sportveld.
Net als op de school werd er door de verschillende sportclubs (voor volwassenen) gedefileerd, er werden toespraken gehouden, sjerpen uitgedeeld, voetballen als trofee uitgereikt, en na anderhalf uur was het feest over, en werden er nog kleine voetbalwedstrijdjes gespeeld door jongeren.
Intussen vloeide het bier rijkelijk onder de volwassenen.
Het aanvankelijk prachtige weer veranderde snel in regen.
Ons 2de doel van de dag kon daardoor niet doorgaan. Dus naar huis, er was echter geen eten in huis: via de *kippenwinkel* op weg naar huis met frites en kip.
Morgenvroeg vertrek ik naar de Galapagos en zalpas verslag kunnen doen na thuiskomst a.s. vrijdag.
Vandaag zaterdag 12 februari. Een stralende zaterdag. Al vroeg is het warm.
Wederom in vliegende vaart naar de school. Want wederom is er een schoolfeestdag,maar nu voor weer andere groepen.
Aangekomen op school staan al alle groepen klaar voor het defile. Met onze komst is de directie compleet en kan het defile beginnen.
De stichtster van de school ooit, was er ook. Het is Oma, de moeder van mijn *gastmoeder*.
Het geheel ademt een andere sfeer dan vorige week zaterdag.
Na het defile volgen er verschillende shows door de kinderen: dansen, zingen, majorettes die een demo geven. Helemaal op het eind treedt er een groep politieagenten op met honden.
Dat was wel een boeiend schouwspel.
Intussen was er weer van alles te koop en werd er volop limonade aangeboden.
Ouders en kinderen kwamen qua voedsel niets te kort.
Er waren ook enkele voetbalwedstrijdjes tussen de groepen.
Al bij al een feestelijke zaterdagmorgen.
V?andaag een rustige dag.
Na een goede nacht, waarin het enorm geregend heeft, ben ik op bezoek geweest bij nog 2 scholen van ISM.
Het eerste bezoek was aan een school voor 3 tot 6 jarigen. Deze school is 5 jaar geleden geheel nieuw gebouwd. Het ziet er allemaal keurig en fleurig uit. Zelfs deze kleintjes krijgen computerles, leren Engels verstaan en beginnen met schrijven. Naar mijn begrip wel erg vroeg. Volgens de hier geldende (concurentie)regels heel normaal.
De tweede school die ik bezocht was de school waar ik in de jaren 1999, 2000 en 2002 gewerkt heb als adviseur.
Hier was enorm veel veranderd aan het gebouw. Ik stond er versteld van wat er in (relatief) korte tijd allemaal veranderen kan.
In dit geval alles in positieve zin.
Na mijn schoolbezoeken per taxi naar de nieuwe stad. In een internetcafe kon ik op mijn gemak werken aan mijn weblog over Cuenca. Ook had ik nog enkele dingen aan te schaffen.
In het stadspark was een plechtigheid aan de gang, er werden kransen geplaatst en bloemen gelegd bij een monument
Kort na het binnendrijven van zeer donkere wolken plensde het uit de lucht en iedereen zocht een schuilplaats. Mijn schuilplaats was een taxi naar huis om te eten, mijn weblog bij te werken en mijn papperassen voor de Galapagos klaar te maken.
Op advies van de schooldokter heb ik een injectie moeten halen, die werd door haar gezet en pillen moeten aanschaffen tegen de muggen die in deze periode van het jaar (vochtige periode op de Galapagos) er zeer actief kunnen zijn.
Met anti-zeeziektabletten en anti-muggenpillen + injectie kunnen we dan maandag aan de cruise naar de Galapagos beginnen.
Eerst vliegen en daarna 5 dagen varen.
